De cao heeft een looptijd van 1 januari 2026 tot en met 31 december 2026.

Met ingang van 1 juli 2026 worden de salarisbedragen in de CAO Rijk 2026 verhoogd met 2,7%. De salarisbedragen van de arbeidsbeperkten die niet zijn ingeschaald in een functie binnen het Functiegebouw Rijk stijgen mee met het wettelijk minimumloon per 1 juli en niet met de verhoging van 2,7%. De salarisverhoging geldt wel voor de arbeidsbeperkten die een functie binnen het Functiegebouw Rijk vervullen.

In augustus 2026 ontvangen alle werknemers die op 1 augustus 2026 een arbeidsovereenkomst met de Staat der Nederlanden hebben en waarop de CAO Rijk van toepassing is, een eenmalige (bruto) cao-uitkering.

Deze bedraagt:
• € 1.400 voor werknemers tot en met salarisschaal 5
• € 1.200 voor werknemers in salarisschaal 6 t/m 10
• € 1.000 voor werknemers in salarisschaal 11 en hoger

Deze bedragen gelden bij een volledige arbeidsduur van gemiddeld 36 uur per week. Voor werknemers die een andere arbeidsduur hebben gelden deze bedragen naar rato van de volledige arbeidsduur. De toepassing van de cao-uitkering voor werknemers die geen (volledig) maandinkomen ontvangen, voor oproepkrachten en voor voormalige werknemers zal op de gebruikelijke in de cao en cao-uitleg beschreven wijze plaatsvinden.

Door heel Nederland leggen rijksambtenaren op dinsdag 14 april opnieuw 24 uur lang het werk neer. De staking is een nieuwe escalatie in het protest tegen de zogeheten nullijn: het loondictaat van de rijksoverheid waardoor rijksambtenaren dit jaar geen salarisverhoging en zelfs geen inflatiecorrectie krijgen. Daardoor gaan alle 160.000 medewerkers van het Rijk er in koopkracht op achteruit. Rijksambtenaren zijn de enige groep overheidsdienders
die op deze manier op achterstand worden gezet. Collega’s bij gemeenten, de politie en de veiligheidsregio’s kregen wel een loonsverhoging.

De staking van 14 april wordt georganiseerd door vakbonden FNV, CNV, AC Rijksvakbonden en CMHF Overheid. Tijdens de stakingsdag worden bijeenkomsten georganiseerd in Groningen, Utrecht, Apeldoorn, Rotterdam, Eindhoven, Amsterdam en Maastricht. Nadere informatie over deze bijeenkomsten volgt.

Op een houtje bijten

Ondanks eerdere acties en stakingen van rijksambtenaren blijft het kabinet tot nu toe vasthouden aan de nullijn. Volgens de vakbonden getuigt dat van een schrijnend gebrek aan respect voor de mensen die het land draaiend houden en die dagelijks zorgen voor de uitvoering van het beleid van datzelfde kabinet. Als dank voor hun inzet mogen zij van het kabinet op een houtje bijten.

Nullijn moet van tafel

De vakbonden wijzen erop dat vooral uitvoeringsorganisaties van het Rijk, zoals DUO, Rijkswaterstaat en de Dienst Justitiële Inrichtingen, hard worden geraakt door de nullijn. Veel van deze organisaties kampen al jaren met hoge werkdruk en personeelstekorten. Bevroren salarissen maken het nog moeilijker om kundig personeel aan te trekken en te behouden. Daarmee komt ook de dienstverlening aan burgers steeds verder onder druk te staan.

Meedoen met de staking op 14 april? 

Ben jij rijksambtenaar eén wil je meedoen aan de staking op 14 april? Meld je dan aan via deze link of door de qr-code in de flyer hieronder te scannen. 

De onderhandelingen over de nieuwe arbeidsvoorwaardenregeling Veiligheidsregio’s zijn dinsdagavond 20 januari 2026 afgerond. Ook deze (laatste) overlegronde was een lange zit. Maar er stond natuurlijk ook véél op het spel, we maken namelijk afspraken voor maar liefst 30.000 collega’s inclusief de brandweervrijwilligers.

Peter Leenders, vakbondsbestuurder CMHF/ PDO: “Na een moeizaam en langdurig traject, waarin het soms echt op scherp stond, ligt er nu een set afspraken dat perspectief biedt en rust kan brengen. Maar eerst is het woord aan onze leden!”

Overleg voltooid? Wat betekent dat?
De gemaakte afspraken worden komende week op papier gezet. En voorgelegd aan de verschillende achterbannen, waar onder natuurlijk de leden van PDO. Vervolgens moeten ook de bestuurders er mee instemmen. Dat proces moet nog worden ingericht (later meer hierover): het zal in ieder geval bestaan uit online en fysieke achterbanbijeenkomsten. Op z’n vroegst wordt de cao op 16 maart 2026 definitief.

Wat zijn die afspraken?
Deze cao loopt tot 1 augustus 2027. De structurele loonsverhoging bestaat uit: a. +4.1% per 1 augustus 2025 (met terugwerkende kracht), b. +3.1% per 1 augustus 2026, en c. +0.1% per 1 januari 2027. Deze percentages gelden ook voor de jaar- en uurvergoedingen van de brandweervrijwilligers. De loonparagraaf over 2025 doet het alvast beter dan de inflatie, dat betekent koopkrachtbehoud én -verbetering.

Met ingang van 1 september 2026 geldt een standaard reiskostenvergoeding voor zowel woon-werkverkeer als dienstreizen. a. Bij gebruik eigen vervoer geldt het maximaal fiscaal vrijgestelde bedrag (2026: € 0,23) en maximaal 300 kilometers enkele reis. b. Bij gebruik openbaar vervoer binnen de landsgrenzen geldt een vergoeding van daadwerkelijk gemaakte kosten voor 2^e klasse, inclusief eventueel gebruik van de fietsenstalling. Deze regeling gaat voor véél collega’s gunstig uitpakken.

In 2026 komt er een nieuwe Regeling Vervroegde Uittreding (RVU) voor zwaar werk tot stand. In 2027 volgt bovendien nieuw beleid 2^e loopbaan brandweer. Tot het moment dat sociale partners overeenstemming bereiken, geldt het huidige beleid en de aanvullende afspraken: onder voorwaarden kun je langer dan 20 jaar in een bezwarende functie blijven werken.

De definitieve tekst met alle details volgt zo spoedig mogelijk.

Wat is mijn eerste indruk?
De werkgever was er erg op uit om de voor- en nadelen van onze arbeidvoorwaardenregeling t.o.v. de CAO Gemeenten zo veel mogelijk op te heffen. Aangezien er meer voordelen dan nadelen zijn was dit voor ons moeilijk te verteren. Uiteindelijk is het gelukt om dit in stand te houden. Bij de eventuele komst van de WNRA voor de Veiligheidsregio’s wordt dit ongetwijfeld weer een heikel punt. Voorlopig is dit echter nog niet aan de orde!!

Wat is het vervolg?
Wanneer de set afspraken na de benodigde achterbanraadpleging de status van akkoord verkrijgt, gelden deze afspraken voor de meer dan 30.000 collega’s. Het akkoord is definitief na bekrachtiging door de Algemene Vergadering van de WVSV. Dat is op zijn vroegst 16 maart 2026. Binnenkort krijg je de uitnodiging voor de achterbanraadpleging en de gelegenheid te stemmen. Houd je mail en de PDO website goed in de gaten!

Blijf op de hoogte!

Via de nieuwsbrieven van PDO houden we je op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen.

Zoals wij eerder hebben gemeld hebben de vakbonden: FNV, CNV en AC op 16 december 2025 een ultimatum uitgebracht waarmee zij hebben aangekondigd dat de nullijn van tafel moet. Dat ultimatum loopt af op 13 januari 2026. Vanaf die datum kan er (in principe) worden gestaakt.

Zoals bekend hebben wij als CMHF Overheid geen ultimatum afgesproken. De reden daarvoor is de procedure bij de AAC, waarbij wij aan de AAC zullen vragen een advies uit te brengen om de nullijn van tafel te krijgen.

Omdat wij de AAC-procedure zijn gestart is het dus niet mogelijk om deel te nemen aan werkonderbrekingen en/of stakingen onder de vlag van CMHF Overheid en de daaraan gelieerde vakverenigingen. Als individueel persoon staat stakingen en werkonderbrekingen uiteraard wel vrij.

Voor nadere informatie verwijzen wij naar onderstaande website van OP&P Rijk.

Wij houden jullie op de hoogte.
Dennis en Wolleta

De gezamenlijke vakbonden, waaronder CMHF Overheid, hebben op 24 november 2025 een brief gestuurd aan de informateur waarin zij hun grote zorgen uitspreken over het voornemen om in 2026 een nullijn te hanteren voor rijksambtenaren.

De huidige cao voor rijksambtenaren is per 31 december 2025 afgelopen. De cao-onderhandelingen zijn inmiddels formeel beëindigd, omdat het kabinet vasthoudt aan de nullijn. Drie vakbonden hebben ultimata gesteld en een vakbond start een procedure bij de Advies- en Arbitragecommissie Rijksdienst (AAC).

Nullijn onacceptabel bij stijgende kosten en werkdruk

Het handhaven van de nullijn is volgens de vakbonden onacceptabel. De kosten van levensonderhoud blijven stijgen, terwijl de werkdruk binnen de rijkssector verder toeneemt. Een nullijn betekent koopkrachtverlies voor rijksambtenaren en ondermijnt het perspectief op een gezonde en duurzame arbeidsmarkt bij de Rijksoverheid.

Daarnaast waarschuwen de vakbonden dat de Rijksoverheid haar aantrekkelijkheid als werkgever verliest. In sectoren als politie, defensie en gemeenten ontvangen werknemers wél een loonstijging. Dit vergroot het risico op personeelstekorten en een verdere uitholling van cruciale diensten, zoals het gevangeniswezen, de Belastingdienst en Rijkswaterstaat.

Essentiële rol van rijksambtenaren

Dagelijks leveren ongeveer 160.000 rijksambtenaren een essentiële bijdrage aan het functioneren van onze samenleving. Volgens de vakbonden staat de nullijn haaks op de ambitie van een sterke, betrouwbare en goed functionerende publieke sector.

De vakbonden dringen er daarom op aan om nadrukkelijk te worden betrokken bij verdere gesprekken en afwegingen. Zij hebben de informateur verzocht hen uit te nodigen voor overleg om hun bezwaren toe te lichten en gezamenlijk te zoeken naar oplossingen.

De onderhandelaren van CMHF Overheid, Dennis Baegen en Wolléta Roozeboom, hebben op 16 december jl. met Minister Rijkaart van BZK gesproken. Dit was een ultieme poging om voor het aflopen van de huidige Cao, te komen tot een eerlijke loonsverhoging in 2026 voor alle rijksmedewerkers. Dit gesprek heeft (wederom) tot niets geleid. Het is nu wel duidelijk dat van deze Minister en van dit kabinet niets meer te verwachten valt.

Deze uitkomst was niet onverwacht en daarom heeft het bestuur van CMHF Overheid al op 10 december 2025 de bij haar aangesloten verenigingen geraadpleegd. Daarbij is gesproken over wat de gevolgen zijn van de opstelling van deze Minister.

Tijdens de raadpleging zijn twee besluiten genomen: ten eerste dat we voor de belangen van onze leden uiteindelijk zullen moeten escaleren naar een ultimatum. Een ultimatum waarin we eisen dat er onderhandeld wordt en zo niet, dit tot stevige acties zal leiden.

Het tweede besluit is dat we er ook voor kiezen om allereerst de juridische weg te bewandelen. En dat is de collectieve geschillen procedure via de Arbitrage en Adviescommissie (AAC) genoemd in artikel 27.4 van de Cao Rijk.

Daar zijn twee belangrijke redenen voor:

• ten eerste, wij vragen de werkgever om serieus met ons, onze leden en de Cao Rijk om te gaan. En dan vinden we dat we zelf het goede voorbeeld moeten geven door gebruik te maken van de procedure voor collectieve geschilbeslechting van de Cao Rijk (AAC). Wij noemen dat de koninklijke weg.
• ten tweede, de verwachting is dat dit kabinet niet gaat bewegen. Wij denken dat dus het goed is om onze pijlen te richten op een andere, nieuwe, politieke werkelijkheid. In de tijd die de AAC procedure in beslag neemt zal naar verwachting het nieuwe kabinet (bijna) op het bordes staan. Dat is naar onze mening het moment om de grootst mogelijke druk uit te oefenen.

We hebben dan ook 16 december de brief voor de AAC procedure de deur uit gedaan. Hieronder beschrijven we wat de procedure is. Wij gaan ervan uit dat we deze procedure succesvol afronden en dat zal de werkgever ertoe dwingen om te onderhandelen.

We houden jullie uiteraard op de hoogte. Wij wensen de collega’s die in roosterdienst of anderszins, in deze periode werken fijne en veilige dienst(en) toe. En de collega’s die van vrije dagen mogen genieten veel plezier en ontspanning!

Tot in het nieuwe jaar.

Dennis Baegen en Wolléta Roozeboom

AAC (de Arbitrage en Advies Commissie)

De AAC is in het leven geroepen om dit soort situaties, (geschillen tussen bonden en de werkgever) te beslechten. Deze commissie is niet voor niets in het leven geroepen, maar om partijen de mogelijkheid te bieden om tot een oplossing te komen.
CMHF Overheid is dus van mening dat allereerst de AAC zich over deze kwestie moet buigen. Pas dan kan er een ultimatum worden afgesproken.

Wat kan het AAC beslissen?

Het AAC kan beslissen dat er verder moet worden onderhandeld. Dit advies is niet bindend, maar het is wel gebruikelijk om je hieraan te houden. Als dat het geval is dan moeten partijen op een constructieve wijze, met het advies in de hand, weer verder onderhandelen. Het AAC kan ook beslissen dat de werkgever gerechtvaardigd de onderhandelingen heeft gestaakt. Dan gaat we verder in de escalatie en gaat ook ons ultimatum lopen.

Hoe lang duurt een procedure?

De procedure neemt vanaf aanvang circa 6 weken in beslag.

Een procedure begint wanneer de voorzitter van het overleg, of één (of meer) van de tot het overleg toegelaten vakbonden, in het overleg de mededeling doet dat het overleg niet tot een uitkomst zal leiden die de instemming van alle deelnemers aan het overleg zal hebben.
Binnen drie dagen na deze mededeling moeten de overige deelnemers aan het overleg hiervan schriftelijk op de hoogte worden gebracht. Daarnaast moet de voorzitter van het overleg binnen vijf dagen na deze mededeling een nieuwe overlegvergadering uitschrijven die binnen zeven dagen na de uitschrijving moet plaatsvinden. In die vergadering moet worden besloten of:

• het overleg wordt voortgezet;
• het overleg wordt gestaakt;
• of een oplossing wordt gezocht door het geschil voor advies of arbitrage voor te leggen aan de AAC.

Indien het laatste het geval is moet worden vastgesteld wat het onderwerp en de inhoud van het geschil is dat aan de AAC voorgelegd zal worden. Gaat het om een adviesaanvraag, en bereiken partijen geen overeenstemming over het onderwerp en de inhoud van het geschil, dan dienen beide opvattingen separaat te worden toegezonden aan de AAC. Bij een verzoek tot een arbitrale uitspraak moeten partijen wel overeenstemming bereiken over het onderwerp en de inhoud van het geschil en voegen zij daarnaast hun standpunten daarover toe.

De AAC brengt in principe binnen vier weken na ontvangst van het verzoek advies uit of doet een bindende arbitrale uitspraak. Binnen twee weken daarna dienen partijen het overleg voort te zetten.

Uitgangspunten op basis van eerdere uitspraken van de AAC:

De eerste vraag is, is er sprake van open en reëel overleg geweest? Uit de jurisprudentie over open en reëel overleg blijkt dat moet zijn voldaan aan de volgende voorwaarden:

• de uitkomst mag bij geen van de partijen bij voorbaat vaststaan;
• partijen moeten ernaar streven door middel van dialoog overeenstemming te bereiken;
• partijen moeten rekening houden met elkaars gerechtvaardigde belangen.

Ten tweede: er zijn al eerder uitspraken gedaan dat politieke besluitvorming en daarmee het ontbreken van budgettaire ruimte niet als argument voor het ontbreken van een loonbod (=nullijn) mag worden gebruikt.

Wat is een ultimatum?

Een ultimatum wil zeggen dat er een formele aanzegging is dat, indien de werkgever halsstarrig blijft en niet voldoet aan de eisen van de vakbond er bedrijfsontwrichtende acties zullen gaan worden gevoerd. Denk daarbij aan werkonderbrekingen, stakingen, en het belemmeren van toegang tot gebouwen.

Antwoorden op vragen die we hebben ontvangen

Mag je staken als je lid bent van de vakverenigingen die zijn aangesloten bij CMHF Overheid?

Ja, staken mag, dat is een grondrecht, echter dat kan voorlopig (tot afloop van ons ultimatum) niet onder de vlag van CMHF Overheid.

Mag je buiten het staken om andere acties voeren, zoals stickers plakken, kantine bijeenkomsten etc?

Ja, dat mag (ook onder de vlag van CMHF Overheid).

De CMHF Overheid, samen met FNV, AC Rijksvakbonden en CNV, heeft vandaag een gezamenlijke brief gestuurd aan de secretarissen-generaal van de ministeries. In deze brief benadrukken we dat de ambities voor een betrouwbare, deskundige en goed functionerende overheid alleen haalbaar zijn wanneer er wordt geïnvesteerd in de mensen die dit dagelijks mogelijk maken: de rijksambtenaren.

Een goede cao is noodzakelijk

De brief roept de SG’s op om in de gesprekken met de informateur en het nieuwe kabinet nadrukkelijk het belang van een sterke cao voor rijksmedewerkers te agenderen. Een goede cao is geen luxe, maar een noodzakelijke randvoorwaarde voor het aantrekken en behouden van talent, het verlagen van werkdruk en het versterken van het uitvoeringsvermogen van de overheid.

Met deze oproep onderstrepen we dat een sterke overheid begint bij sterke medewerkers. Alleen met goede arbeidsvoorwaarden kan de rijksdienst de maatschappelijke uitdagingen aan, nu en in de toekomst.